परिकल्पना

परिकल्पना भनेको भविष्यमा कस्तो होस् भनी अहिल्यै मनमा बनाइने चित्र हो। यो सामान्य कल्पनाभन्दा फरक छ। कल्पना जे पनि हुन सक्छ, तर परिकल्पनामा योजना हुन्छ, अर्थात् त्यो साँच्चै पूरा गर्ने मनसाय हुन्छ। रजनीले चित्र कोरेकी मात्र होइनन्, त्यो गाउँ बनाउने अभियानमै लागेकी छिन्। कथाको शीर्षक यहीँ खुल्छ।

परिकल्पना कथाको यस कथांशमा गाउँको विकास गर्न स्थानीय बासिन्दा र सरकार एकजुट हुनुपर्छ अनि मात्र हाम्रो गाउँ वा ठाउँ हामीले सोचे जस्तो गरी विकास गर्न सकिन्छ भन्ने विचार व्यक्त गरिएको छ। विकसित गाउँको परिकल्पना गरेर बनाइएको चित्रको व्याख्या गर्ने क्रममा रजनीले आमासँग पछि ठुलो भएपछि चित्रमा उल्लेख भएजस्तै गाउँ बनाउने अभियानमा लाग्ने कुरा गरेकी छिन्। उनले प्रविधिले भरिपूर्ण गाउँ बनाउने सपना देखेकी छिन्।

गाउँलाई चित्रमा भए जस्तै बनाउन एक जना मात्रैले सम्भव हुँदैन। समाजका सबै व्यक्ति एकजुट भए भने चित्रमा परिकल्पना गरेको जस्तै विकसित र सम्पन्न गाउँ बनाउन सकिन्छ भन्ने रजनीको विश्वास रहेको छ। बालबालिका भनेका भविष्यका कर्णधार हुन्। उनीहरूको सोचले देशको भविष्यको रूपरेखा कोरिन्छ। हामीले सानैदेखि आफ्नो गाउँ आफैँ बनाउने सपना देख्नुपर्छ। यस्तो सपनालाई साकार बनाउन सबै युवा जुट्नुपर्छ। सबै मिलेर काम गर्ने हो भने नहुने कुरा केही छैन भन्ने कुरा रजनीको रहेको छ।

यसरी हामीले सानैदेखि देश र गाउँ तथा समाज विकसित बनाउने सपना देख्नुपर्छ। विदेशमा गएर अरूको नोकर हुनुभन्दा आफ्नै देशमा बसेर गाउँको विकास गरी गाउँलाई सर्वसम्पन्न बनाउन सबै बालबालिकाले सानैदेखि असल सोच राखेमा वा सकारात्मक परिकल्पना गरेमा नेपाल समृद्ध बन्न धेरै समय लाग्दैन भन्ने विचार यस कथांशमार्फत व्यक्त गरिएको छ।