गुरुको सम्मान व्यावहारिक लेखन अन्तर्गतको सम्मानपत्र हो। व्यावहारिक लेखन भनेको दैनिक जीवनमा साँच्चै काम लाग्ने लेखाइ हो, जस्तै निवेदन, सूचना, चिठी र सम्मानपत्र। यसमा कल्पना होइन, आवश्यकता हुन्छ। यहाँ जानकी माध्यमिक विद्यालय का शिक्षक तथा प्रधानाध्यापक कुशेश्वर झालाई प्रदान गरिएको सम्मानपत्र अध्ययन गरिन्छ।
कुनै व्यक्तिले समाज, संस्था वा देशका लागि गरेको उल्लेखनीय काम सार्वजनिक रूपमा स्वीकार गर्दै लिखित रूपमा प्रदान गरिने पत्रलाई सम्मानपत्र भनिन्छ। यो कुनै कार्यक्रममा मञ्चबाट पढेर दिइन्छ र प्रायः फ्रेममा राखेर लामो समय जोगाइन्छ। त्यसैले यसमा प्रयोग हुने भाषा आदरपूर्ण, नापिएको र प्रमाणसहितको हुनुपर्छ।
सम्मानपत्रको व्यहोरा
जानकी माध्यमिक विद्यालयमा दुई दशकभन्दा बढी एक इमानदार शिक्षकका रूपमा र एक दशकभन्दा बढी प्रधानाध्यापकको कुशल व्यवस्थापकको भूमिका निर्वाह गरी विद्यालयको चौतर्फी विकासमा यहाँले पुर्याउनुभएको योगदानको हामी उच्च सम्मान गर्दछौँ। शिक्षण जस्तो पवित्र पेसामा आफ्नो जीवन समर्पण गर्नुहुने तपाईंका कार्यहरू हाम्रा लागि सदैव प्रेरणाका स्रोत बनेका छन्। केही वर्ष अघिसम्म भौतिक रूपमा पछि परेको यस विद्यालयलाई यहाँले आवश्यक सम्पूर्ण पूर्वाधार तयार पार्दै विद्यार्थीमैत्री कक्षाकोठा निर्माण गर्नमा यहाँको प्रयास उल्लेखनीय रह्यो।
कुशेश्वर झाको योगदान
| क्षेत्र | योगदान |
|---|---|
| शिक्षण | दुई दशकभन्दा बढी इमानदार शिक्षकका रूपमा सेवा |
| नेतृत्व | एक दशकभन्दा बढी प्रधानाध्यापकको कुशल व्यवस्थापकको भूमिका |
| भौतिक विकास | पछि परेको विद्यालयका लागि आवश्यक सम्पूर्ण पूर्वाधार तयार |
| कक्षाकोठा | विद्यार्थीमैत्री कक्षाकोठा निर्माणमा उल्लेखनीय प्रयास |
| प्रेरणा | पवित्र पेसामा जीवन समर्पण गरी अरूका लागि प्रेरणाको स्रोत |
माथिको व्यहोरा फेरि पढ्नुहोस्। त्यहाँ उहाँ धेरै राम्रो मान्छे हुनुहुन्छ भन्ने कहीँ लेखिएको छैन। बरु दुई दशक, एक दशक, पूर्वाधार, विद्यार्थीमैत्री कक्षाकोठा जस्ता ठोस कुरा लेखिएका छन्। यही नै सम्मानपत्रको बल हो।
यदि तपाईंले उहाँ धेरै असल हुनुहुन्छ, उहाँ महान् हुनुहुन्छ भन्ने वाक्य मात्र लेख्नुभयो भने त्यो कसैका लागि पनि लेख्न मिल्ने वाक्य हुन्छ, र त्यसैले त्यसको मूल्य हुँदैन। सम्मान गर्नु भनेको के गर्नुभयो भन्ने देखाउनु हो। आफ्नो सम्मानपत्र लेख्दा यही कुरा सम्झनुहोस्।
सम्मानपत्रको संरचना
| भाग | के लेख्ने |
|---|---|
| शीर्षक | सम्मानपत्र भन्ने शब्द, माथि बिचमा |
| आदि भाग | सम्मान गर्ने संस्थाको नाम र ठेगाना, सम्मानित हुनेको नाम र ठेगाना, सम्बोधन र शिष्टाचार |
| मध्य भाग | कार्य विवरणसहित योगदान, मुख्य कुरा र टुङ्ग्याउनी |
| अन्त्य भाग | मिति, स्थान, कार्यक्रम आयोजना गर्ने संस्थाका प्रमुखको हस्ताक्षर, पद र ठेगाना |
सम्मानपत्र देख्दा नै सुन्दर देखिनुपर्छ। पाना मिलाउने नियम यी हुन्:
सबभन्दा माथिल्लो भागको बिचमा सम्मान गर्ने संस्था र त्यसको ठेगाना उल्लेख गर्ने।
एक हरफ तल बाँयापट्टि सम्मानित हुनेको नाम र ठेगाना उल्लेख गर्ने।
एक हरफ छोडेर सम्मान प्राप्त गर्ने व्यक्तिको कार्य विवरणसहित योगदान उल्लेख गर्ने।
अन्त्यमा सम्मानित व्यक्तिले आफ्नो जीवनकालमा गरेका उदाहरणीय कामको चर्चा परिचर्चा गरी सम्मानपत्र टुङ्ग्याउने।
सम्मानपत्रको तल अन्तिममा कार्यक्रम आयोजना गर्ने संस्थाका प्रमुख व्यक्तिको हस्ताक्षर, पदसहित ठेगाना उल्लेख गर्ने।
दुवै कागज हुन्, दुवै फ्रेममा राखिन्छन्, तर काम फरक छ। प्रमाणपत्र ले कुनै काम गरेको वा कुनै तह पूरा गरेको प्रमाण दिन्छ, जस्तै कक्षा ७ उत्तीर्ण भएको प्रमाणपत्र। यसमा भावना हुँदैन, तथ्य मात्र हुन्छ।
सम्मानपत्र ले भने कसैको योगदानप्रति समाजको कृतज्ञता जनाउँछ। यसमा तथ्यसँगै आदर र आभारको भाव पनि हुन्छ। त्यसैले सम्मानपत्रको भाषा प्रमाणपत्रको भन्दा न्यानो हुन्छ, तर कहिल्यै अतिशयोक्तिपूर्ण हुँदैन।
सम्मानपत्रको आधा सिकाइ त्यसको शैलीमा छ। आफ्नो नेपाली किताब खोलेर मूल सम्मानपत्र ठुलो स्वरले पढ्नुहोस्, र हरेक आदरसूचक शब्द पेन्सिलले घेर्नुहोस्: यहाँले, तपाईंका, गर्नुहुने, उहाँको। कति ओटा भेटिए गन्नुहोस्। त्यही गन्तीले सम्मानपत्रको भाषा साधारण चिठीभन्दा कसरी फरक हुन्छ भन्ने आफैँ देखाइदिन्छ।
पूरा पाठ तपाईंकै लागि तयार छ
क्रियाकलाप, अभ्यास परीक्षा, प्रस्तुतीकरण र भिडियो हेर्न - र हरेक विषयमा आफ्नो प्रगति र आत्मविश्वास स्कोर ट्र्याक गर्न - निःशुल्क खाता बनाउनुहोस्।
पूरा पाठ तपाईंकै लागि तयार छ
क्रियाकलाप, अभ्यास परीक्षा, प्रस्तुतीकरण र भिडियो हेर्न - र हरेक विषयमा आफ्नो प्रगति र आत्मविश्वास स्कोर ट्र्याक गर्न - निःशुल्क खाता बनाउनुहोस्।