अवसरको सदुपयोग

फुर्सदको समयलाई कुनै सिर्जनात्मक काममा लगाउने कार्यलाई अवसरको सदुपयोग भनिन्छ। ध्यान दिनुहोस्, यसमा दुई शब्द छन्: फुर्सद र सिर्जनात्मक। फुर्सद सबैलाई हुन्छ, तर त्यो समयमा के गर्ने भन्ने छनोटले फरक पार्छ। यस पाठमा दीपाले आफ्नो फुर्सदको समयलाई विविध सिर्जनात्मक कार्य र भ्रमण अवलोकन गरेर अवसरको सदुपयोग गरेकी छिन्।

फुर्सदको समयलाई कुनै सिर्जनात्मक काममा लगाउने कार्यलाई अवसरको सदुपयोग भनिन्छ। यस पाठमा दीपाले आफ्नो फुर्सदको समयलाई विविध सिर्जनात्मक कार्य र भ्रमण अवलोकन गरेर अवसरको सदुपयोग गरेकी छिन्।

पहिलो दिनको दैनिकीमा म पात्रको विद्यालयमा अतिरिक्त क्रियाकलापअन्तर्गत चित्रकला प्रतियोगिता र प्रदर्शनीको आयोजना गरिएको थियो। उक्त प्रतियोगिताको निर्णायकमा चित्रकारलाई बोलाइएको र उनले बनाएको चित्रले सबैको ध्यान आकर्षित गरेको थियो। निर्णायकले अवसरको चित्रमार्फत समयको महत्त्व प्रष्ट्याएका थिए। चित्र प्रदर्शनीपछि चित्रकलाको नतिजा आएको र त्यसमा म पात्र प्रथम भएकी थिइन्।

त्यस्तै दोस्रो दिन पदयात्रा गरेर म पात्रले समयको सदुपयोग गरेको देखिन्छ। पदयात्राको गन्तव्य काठमाडौँ उपत्यकाको शिवपुरी नागार्जुन राष्ट्रिय निकुञ्जअन्तर्गत पर्ने तारकेश्वर क्षेत्रमा पदयात्रा र तारकेश्वर मन्दिरको दर्शन गर्नु थियो। त्यहाँ उनले जहाँ सद्भावना र हार्दिक मित्रता छ त्यहाँ जस्तो परिस्थितिमा पनि आनन्दको अनुभव हुन्छ, तसर्थ जुन ठाउँमा सद्भावना, मेलमिलाप र सहकार्य हुन्छ त्यस्तो परिवार वा समाजको समूहमा सबै खुसी र सुखी हुन्छन् भन्ने कुरा सिक्ने अवसरसमेत पाइन्।

तेस्रो दिन म पात्रले इन्द्रजात्रा हेरेर समयको सदुपयोग गरिन्। त्यहाँ उनीहरूले इन्द्रजात्राका बारेमा धेरै जानकारी पनि हासिल गर्छन्। इन्द्रजात्रा हेर्नका लागि त्यहाँ दीपाले विविध वेशभूषामा उपस्थित भएका मानिसहरू देख्छिन्। त्यसबेला उनलाई हाम्रो देश जातीय विविधताभित्र एकता भएको देशको ज्वलन्त उदाहरण हो भन्ने प्रत्यक्ष महसुस गर्ने अवसर मिलेको थियो।

अतः अवसरको सदुपयोग पाठमा म पात्रले समयको सदुपयोग गरिन् जसले गर्दा उनलाई व्यावहारिक ज्ञान प्राप्त गर्नुका साथै मनोरञ्जनसमेत गर्ने अवसर प्राप्त भयो। म पात्रले जस्तै हामीले पनि कुनै काम गर्न अनुकूल स्थिति वा मौका आउँदा सिर्जनात्मक कार्यमा आफूलाई लगाई अवसरको सदुपयोग गर्नुपर्छ।

चिठी अर्को मान्छेका लागि लेखिन्छ। दैनिकी आफ्नै लागि लेखिन्छ। यही फरकले भाषा फरक बनाइदिन्छ। दैनिकीमा औपचारिकता चाहिँदैन, आफूलाई साँच्चै जे लाग्यो त्यही लेख्न सकिन्छ। त्यसैले यसमा म धेरै आउँछ। तर एउटा कुरा ध्यान दिनुहोस्: आफ्नै लागि लेखिए पनि मिति र ठाउँ नछुटाउनुहोस्, नत्र वर्षौँपछि आफैँले पढ्दा कुरा बुझिँदैन।